Hou je hart open voor al het mooie dat op je pad komt.
Na een tijd waarin het tegenzat, doe je er iets bij: je gaat wat voorzichtiger kijken. Niet te veel verwachten, dan valt het ook niet tegen. Dat is geen zwakte, dat is een verstandige reflex.
Alleen werkt die reflex niet selectief. Wie zich afsluit voor teleurstelling, sluit zich ook een beetje af voor wat er wél komt. De deur staat op een kier, en dat scheelt in beide richtingen.
Hou je hart open voor al het mooie dat op je pad komt.
Dat betekent niet dat je alles moet binnenlaten. Openstaan is geen naïviteit. Het is: niet op voorhand beslissen dat er niets goeds meer komt.
Want het mooie kondigt zich meestal niet aan. Het is geen groot moment met muziek erbij. Het is iemand die onverwacht belt, een gesprek dat langer duurt dan bedoeld, een middag die anders liep dan gepland en beter was.
En het gaat niet om positief denken. Het gaat erom dat je de deur niet op slot doet uit voorzorg, want dan houd je ook tegen wat je wel had willen binnenlaten.
Dat soort dingen glijdt voorbij als je met je hoofd ergens anders zit. Ze vragen alleen dat je even opkijkt.
Wat is er de afgelopen week gebeurd dat je bijna gemist had?