Het enige dat er toe doet, is wat goed voelt voor jou.
We vullen onze dagen met wat moet. Wat anderen verwachten, wat dringend lijkt, wat nu eenmaal hoort. En ergens onderweg vergeten we het enige kompas dat we altijd bij ons dragen: hoe iets voelt.
Dat kompas is er nog. Het is alleen overstemd geraakt. Door agenda’s, door meningen, door de gewoonte om eerst te kijken wat verstandig is en pas daarna wat goed voelt — als er dan nog tijd over is.
Daarom deze gedachte: het enige dat er toe doet, is wat goed voelt voor jou. Geen prestatie, geen moeten. Gewoon even luisteren naar jezelf.
Dat is iets anders dan doen waar je zin in hebt. Het gaat niet over gemak. Soms voelt het goed om iets moeilijks te doen, en voelt het slecht om iets te blijven doen waar iedereen tevreden over is. Je merkt het verschil meestal wel — je moet er alleen even stil genoeg voor zijn.
Misschien is dat vandaag een wandeling. Misschien een gesprek. Misschien gewoon vijf minuten stilte. Jij weet het zelf het best — als je even de tijd neemt om het te horen.
En als je het niet weet, is dat ook een antwoord. Dan weet je alleen dat je te lang naar buiten hebt geluisterd. Dat is geen fout; dat is gewoon waar je nu staat.
Waar zei jij vandaag ja tegen omdat het hoorde? En wat zou je hebben gekozen als niemand keek?