Eerst even proeven? Heel normaal.
Je komt op een site die je nog niet kent, van iemand die je nog niet kent, over iets wat je niet zomaar aan iedereen vertelt. Dat je dan eerst even wil kijken of dit iets voor jou is — dat is niet wantrouwig. Dat is verstandig.
Ik zou het zelf ook doen. Zeker bij iets dat over jezelf gaat. Je wil eerst weten of de toon klopt, of het niet betuttelend is, of er geen verkooppraatje achter zit.
Daarom ligt er op deze site een gratis proefboekje voor je klaar — een zacht moment van rust en zelfreflectie. Rustig lezen, op jouw tempo.
Het is geen samenvatting en geen reclame. Het is gewoon een stuk van het echte werk: een paar vragen zoals ze ook in de boekjes staan, met dezelfde ruimte om er niets mee te moeten doen. Je leest het in een kwartier, of je legt het weg en pakt het over twee weken weer op. Allebei goed.
Geen verplichtingen, geen kleine lettertjes. Gewoon even stilstaan bij jezelf. En als het je iets doet, weet je waar je de rest van de reeks vindt.
En als het niets voor je is, dan heb je dat ook geleerd. Ook dat is een eerlijk antwoord, en daar is niets mis mee.